خداحافظ آقاجان🖤
خداحافظ آقاجان🖤 بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند
قاب عکس توست اما شیشه ی عمر من است
بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند/ تار موی توست اما
ریشه ی عمر من است
مرغ دلم پر می کشد اندر هوای دیدنت/ آرام جان باز آ، که من
مشتاق آن خندیدنت
به ماتم مانده ام با صد هزاران آرزو / آغوش بازم، مضطرب در
حسرت بوییدنت
خداحافظ آقاجان🖤
